NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 23
Shancai.
Pobudka.
Zaczynamy sprzątać o siódmej.
Pani Yu, już skończyłam.
Co jeszcze mam posprzątać?
Zrobić byle jak a zrobić porządnie
to zasadnicza różnica.
Jeśli efekty twojej pracy mnie nie zadowolą,
będziesz musiała posprzątać jeszcze raz.
A to co?
Czemu firany są udrapowane tak nierówno?
Wyglądają niechlujnie.
Dlaczego kapcie łazienkowe są ustawione przodem do drzwi?
Co, jeśli ktoś spróbuje je włożyć
i wywinie orła?
A ten kosz na śmieci?
Dlaczego worek jest widoczny?
To też jest źle?
Tak wkładamy worki w domu.
Ale tutaj tak nie robimy.
Jeśli przesadzi się z czystością, w pomieszczeniach nie będzie śladu życia.
A jak możemy nie zostawiać śladu, skoro żyjemy?
Nie pyskuj.
Ślad życia, o którym mówisz, to zwykłe niechlujstwo.
Czas obudzić Si.
Dlaczego jeszcze tu stoisz?
A nie jestem odpowiedzialna jedynie za sprzątanie?
Rób, co każę.
Dobrze.
Trudno.
Praca to praca.
Zachowuj się normalnie.
Daoming Si.
Proszę pana, pobudka...
Ani drgnie.
Śpi jak zabity.
Nierozwrzeszczany Si to naprawdę rzadki widok.
Jak tak mu się przyjrzeć...
Ma całkiem niebrzydki nos.
Hej.
Puszczaj.
- Hej! - Przestań.
Czemu się tak rzucasz?
Nie możesz być trochę milsza?
Palant.
Udawałeś, że śpisz?
Skądże.
Po prostu coś mi się śniło.
Czy...
Czy mógłbyś wkładać na noc jakąś piżamę?
Dlaczego?
Onieśmielam cię?
Chyba śnisz.
Słyszałem, że moja mama urządziła wczoraj scenę.
Przepraszam.
Nic się nie stało.
Miałaś okazję porozmawiać z Xiaozi?
Przyszła do mnie do domu.
Naprawdę?
Jak ona się trzyma?
Robi dobrą minę do złej gry.
Jednak...
Szkoda mi jej,
ale...
Nie mogę zmienić tego, co czuję.
Myślałem,
że zejdziesz się z Leiem.
Leiem?
O czym ty mówisz?
Ty...
Głupia jesteś czy jak?
Zresztą mniejsza z tym.
To nic ważnego.
Jak już zacząłeś, to skończ.
Wykrztuś to z siebie.
Czy nie powiedziałaś mojej mamie, że będziesz o nas walczyć?
„O nas”... No cóż...
Hej.
Powinnaś była od razu tak stawiać sprawę.
Nie umawiałbym się z inną.
Daoming Si.
- Pozwól mi wyjaśnić. - Nie ma mowy.
Twoje wyjaśnienia jeszcze bardziej wszystko gmatwają.
Bo życie jest pogmatwane.
Si.
Dzień dopiero się zaczął, a ty już obłapiasz sprzątaczkę.
Co to ma być za zachowanie?
Pani Yu.
Proszę pukać, zanim pani wejdzie.
A ty dlaczego się obijasz?
Prosiłam cię, żebyś obudziła Si.
Nie wspominałam o świadczeniu innych usług.
Hej.
Co to za brednie, staruszko?
Kto by pomyślał,
że dzieciak, który moczył łóżko do trzeciej klasy podstawówki...
stanie się tak dojrzałym mężczyzną.
- Myślisz, że nie należy mi się szacunek? - Pani Yu, dosyć tego.
Kto zmieniał ci pościel za każdym razem,
kiedy nasikałeś do łóżka?
A kto płakał wniebogłosy i błagał:
„Proszę nie mówić mojej siostrze”?
Si.
Już zapomniałeś?
Pani Yu.
To było dawno i nieprawda. Proszę o tym nie wspominać.
A zwłaszcza w obecności dziewczyny.
Shancai, ani się waż roześmiać.
Czy nie odeszła pani w zeszłym roku, bo doskwierały jej plecy?
Czemu dała się pani namówić mojej mamie na powrót?
Czy ja wyglądam na osobę, która daje sobą manipulować?
Wprawdzie
to pani prezes poprosiła mnie o powrót,
ale to ja decyduję,
jak prowadzić domostwo.
Jeśli ktoś, obojętnie kto,
popełni błąd,
nie może liczyć na pobłażliwość.
Shancai.
Nie powinnaś wracać do pracy?
Tak jest.
Pani Yu.
Czy moja mama przysłała tu panią, żeby mieć na mnie oko?
Si.
Co takiego zrobiłeś,
żeby wymagać takiego nadzoru i reedukacji?
UNIWERSYTET MINGDE
- Co się stało Shancai? - Nie jestem pewna.
A nie napisała posta, że wszystko u niej w porządku?
Niby tak, ale nie wiem, gdzie się teraz podziewa.
Przestań się zamartwiać. Zobaczysz ją na zajęciach.
- Shancai. - Shancai.
Dlaczego przyszłaś z Daoming Si?
Spędziliście razem noc?
Cóż...
Shancai, spóźnimy się. Chodźmy.
- Musimy już iść. - Dobrze.
Chodź. Szybciutko.
Daoming Si, tylko poczekaj.
Jeszcze zobaczysz.
Shancai!
Więc Shancai straciła dach nad głową i teraz mieszka u ciebie?
Zgadza się.
Nawet mnie dziś obudziła.
Co? Czy ja dobrze usłyszałem?
Shancai cię obudziła?
Czy to oznacza, że...
To oznacza,
że kiedy rano otworzyłem oczy, zobaczyłem osobę, którą kocham.
Co się dzieje?
Shancai jest u ciebie sprzątaczką?
To jakiś absurd.
Chyba tylko tobie i Shancai
przytrafiają się takie rzeczy.
Bo oboje są nienormalni.
Tak przy okazji, widziałem twoje podanie, Si.
Wybierasz się na doktorat?
Tak.
Shancai jest na pierwszym roku.
Dzięki temu skończymy studia razem.
Czy Shancai o tym wie?
Jeszcze nie.
Ale muszę usłyszeć od niej te dwa słowa.
Jakie dwa słowa?
„Jesteś wkurzający”, „goń się”, „bezmózgi frajerze”.
Albo...
„Ha, ha, ha”.
Zdaje się, że ułożyłeś plan idealny.
Nie martwcie się.
Mam wszystko obcykane.
Nigdy bym nie pomyślała, że będę mieszkać pod jednym dachem z Si,
zwłaszcza jako pomoc domowa.
Ciekawe, jak moim rodzicom wiedzie się w wiosce rybackiej.
Mam nadzieję, że wkrótce wrócą
i że znów będziemy wieść szczęśliwe życie.
Nie.
Nie mogę się poddać.
Wezmę się w garść dla dobra rodziców i nie będę przysparzać im zmartwień.
Wartość kaloryczna dla...
Podano do stołu.
Życzę smacznego.
Zjedz ze mną.
Wykluczone.
Nie mogę jeść z tobą w trakcie pracy.
Dlaczego nie?
To wbrew zasadom pani Yu.
Moje słowo jest ważniejsze.
Niech ci będzie.
Możemy już jeść?
Spotkajmy się o północy.
Co robić?
Dlaczego chce się ze mną widzieć?
Może udam, że zasnęłam?
To nie przejdzie.
Na pewno ma klucze do tego pokoju.
Nie.
Znając jego wybuchowy charakter,
jeśli nie będzie mógł się tu dostać, postawi na nogi cały dom.
A kiedy przybiegną tu inni mieszkańcy, mogą opacznie zrozumieć sytuację.
Co teraz?
Jak poradzić sobie z Daoming Si?
Robi, co mu się żywnie podoba.
W ogóle nie liczy się z innymi.
Jest nieprzewidywalny.
A gdyby tak...
Nie, to zbyt niebezpieczne.
Dłużej tego nie zniosę.
Po prostu spędzę noc u Xiaoyou.
Będę się z nim użerać rano.
Co tak długo?
Mam tu zapuścić korzenie?
Jest środek nocy.
- Myślę, że... - Jest wiele rzeczy,
które możemy robić tylko w nocy.
Nie.
Niektórych rzeczy nie możemy robić niezależnie od pory.
Już podjąłem decyzję.
Koniec z zabawą w kotka i myszkę.
Po co tu przyszliśmy?
Chcesz wystrzelić rakietę?
Głupia jesteś czy co?
Sam jesteś głupi.
Nawet nie wiesz, jak ustawić to coś.
A ty nie potrafisz rozpoznać teleskopu.
Dziwne.
To miało być dzisiaj.
Zaprosiłeś mnie tutaj, żeby popatrzeć sobie przez teleskop?
Z czego się śmiejesz?
Nie rozpraszaj mnie.
Idę spać.
Jeśli tak bardzo chcesz zobaczyć kosmitę, po prostu spójrz w lustro.
Mam. Chodź tu i spójrz.
- Na co? - Nie gadaj, tylko patrz.
Widzisz?
Rzeczywiście. Ale pięknie!
- Daj popatrzeć. - Dobrze.
Teraz ja.
Chcę jeszcze raz.
Naprawdę pięknie.
Głuptas.
Nie chcesz mi powiedzieć czegoś jeszcze?
Zapiera dech w piersiach.
Wygląda to tak, jakby z nieba spadały tysiące diamentów.
Ale ślicznie.
Czyli
podoba ci się?
Tak, bardzo.
Ale szkoda, że to tak krótko trwa.
Ciekawe, za ile lat znów będziemy mogli zobaczyć coś takiego.
Fajnie byłoby móc oglądać deszcz meteorów codziennie.
Chcesz mieć taki widok codziennie?
To zamknij oczy i sobie tego zażycz.
Może się spełni.
Nie jestem dzieckiem.
Myślisz, że uwierzę w takie bajki?
Skąd wiesz, że to bajka, skoro nawet nie spróbujesz?
No dobrze.
Założę ci go.
To zbyt drogi prezent. Nie mogę tego przyjąć.
Nie ruszaj się.
Ten wisiorek ma specjalne znaczenie.
Nie możesz go nie przyjąć.
Dlaczego jesteś taki zaborczy?
Ponieważ jesteś jedyną, za którą oddałbym wszystkie meteory
we wszechświecie.
Shancai.
Zostań moją dziewczyną.
Daoming Si.
To naprawdę miłe, że tak bardzo mnie lubisz.
Ale...
Ale co?
Gdyby moje uczucia wobec ciebie
stanowiły jedynie dziesiątą część tego, co ty czujesz do mnie,
nadal chciałbyś być moim chłopakiem?
Tylko dziesięć procent?
Mówisz tak niemiłe rzeczy... Aż się prosisz o lanie.
Przepraszam, ja...
Po prostu chciałam szczerze powiedzieć ci, co czuję.
Co, jeśli nie będę mogła odwzajemnić twoich uczuć
z taką samą siłą?
To zostań moją dziewczyną.
Jak zaczniemy się umawiać, nadrobię te brakujące 90 procent.
A jeśli ci się to nie uda?
Nie szkodzi, że jesteś niepewna swoich uczuć.
Ale w moje nie wątpisz, prawda?
Nie będę cię do niczego zmuszał.
Ale daj mi chociaż szansę, dobrze?
Jeśli...
Jeśli po miesiącu wciąż nie będziesz nic do mnie czuć,
przestanę zawracać ci głowę.
Przemyśl to na spokojnie.
Daj mi odpowiedź do siódmej rano.
Do siódmej rano?
Przecież to za trzy godziny.
Skoro to za długo, może starczą ci trzy minuty?
Dobra, może być do siódmej.
Daoming Si.
Pobudka.
Mogę wejść i posprzątać?
Zacznę od odkurzania.
Hej.
Czy oprócz sprzątania
nie masz do zrobienia czegoś jeszcze?
Chciałam powiedzieć...
Co chciałaś powiedzieć?
Jeśli chodzi o miesięczny okres próbny...
Myślę, że możemy dać sobie szansę.
Ale to nie jest okres próbny dla ciebie, tylko dla mnie.
Chciałabym zacząć umawiać się z tobą na poważnie.
Jeśli nie zdołam pokochać cię całym sercem,
odejdę.
Czyli się zgadzasz?
Zgadzasz się, tak?
Odpowiedz.
Tak.
Nie mam pojęcia.
Sam ją zapytaj, skoro tak cię to męczy.
- Niby jak mam ją zapytać? - A ja?
I co?
Chcemy spróbować.
Przyszła twoja dziewczyna.
Shancai, ktoś na ciebie czeka.
Idź do niego.
Ja usiądę sobie z Qinghe.
Dlaczego?
Zwykle siedzimy razem.
Shancai, mogę o coś zapytać?
Oficjalnie spotykasz się z Daoming Si?
Co tak sterczysz? Chodź tutaj.
No chodź.
Co ty robisz?
O rany.
Oni są parą?
W sensie oficjalnie?
Tak, chodzą ze sobą.
Kto by się spodziewał...
- Zazdroszczę. - Aż mnie skręca.
Szok i niedowierzanie.
- Prawda? - Szczęściara z niej.
- Czemu nie wybrał mnie? - Ma farta.
- To prawda. - Irytujące.
- Tylko na nich spójrz. - Prawda?
- Shancai wygrała los na loterii. - O tak.
- Są razem? - Daoming Si to niezłe ciacho.
I co z tego, skoro jest już zajęty?
- Ale słodziak. - No nie?
Nie twoja liga. Przejrzyj na oczy.
Jest taki przystojny.
Spójrzcie.
Shancai krępuje się w jego obecności.
Tak nie powinno być.
Naprawdę?
Ja tam uważam, że dobrze razem wyglądają.
Shancai zwykle jest inna.
Zresztą nieważne. Nie dopuszczę, żeby tych dwoje się zeszło.
Przestań mleć ozorem.
Przepraszam.
Za co?
O co chodzi?
Nie jestem przyzwyczajona do bycia w centrum uwagi.
To akurat nieuniknione.
Wiadomo, że mając takiego chłopaka jak ja, będziesz przyciągać ciekawskie spojrzenia.
Potrzeba czasu, żeby się przyzwyczaić.
Jednak...
nie może ci to posłużyć za pretekst, żeby mnie po miesiącu rzucić.
Wsuwaj.
Jesteście razem? Mieszkasz w jego domu?
Gratulacje.
Po wielu perypetiach wreszcie zostaliście parą.
Skąd ta zmartwiona mina?
Nie cieszysz się z wyznania Daoming Si?
To nie tak.
Po prostu jadłam z nim lunch na stołówce i wszyscy świdrowali mnie wzrokiem.
Czułam się jak jakiś zdeformowany okaz
w słoiku z formaliną.
Nie mogłam nic przełknąć.
Z czego tu się cieszyć?
Rzeczywiście brzmi nieciekawie.
Prawda?
Czy od teraz tak będą wyglądać wszystkie nasze randki?
Za dużo myślisz.
Powiedz, jak według ciebie powinna wyglądać idealna randka?
Chciałabym iść do biblioteki
i wspólnie się pouczyć.
Fajnie byłoby też wybrać się na zakupy czy spacer,
pójść do kina
albo zjeść kolację w znanej restauracji.
Więc to zrób.
Gdzie tu problem?
Ale...
Nie wydaje mi się, żeby Daoming Si był chętny na takie rzeczy.
Shancai.
Kiedy jest się w związku, trzeba się wzajemnie zrozumieć
i chodzić na kompromisy.
Jeśli Daoming Si naprawdę cię lubi, na pewno to dla ciebie zrobi.
Przez ten miesiąc możesz przekonać się, czy naprawdę mu na tobie zależy.
Ale jak mam go zaprosić?
Wiem.
W ten weekend wybieram się na randkę ze swoim chłopakiem.
Możecie do nas dołączyć.
Zwykle robimy rzeczy, które przed chwilą wymieniłaś.
Zobaczymy, czy Daoming Si pójdzie ci na rękę.
Xiaoyou.
Od kiedy masz chłopaka?
Nie pochwaliłaś się.
Kim on jest?
Już dawno chciałam ci powiedzieć.
Ale ostatnio byłaś w podłym nastroju.
Jakoś nie mogłam się na to zdobyć.
To mój kolega z grupy.
Pewnego razu padało, a on odprowadził mnie do domu.
Pocałował mnie przed drzwiami.
Pocałował cię już przy pierwszej okazji?
Ale romantycznie.
Naprawdę mi się podoba.
Xiaoyou, nawet nie wiesz, jak się cieszę.
No i umieram z ciekawości,
jakiż to chłopak zawrócił ci w głowie.
W każdym razie namów Daoming Si, to pójdziemy na podwójną randkę.
Dobrze.
Temat twojej pracy jest świetny.
Ale robisz za dużo dygresji.
Niby gdzie?
Chociażby tutaj.
- No i co z tym nie tak? - Przyniosłam owoce.
Naprawdę smaczne.
Ej.
Chyba się zapominacie.
Shancai może karmić tylko mnie.
- Mów dalej. - Hej.
- Skąd ci się to wzięło? - Spójrz.
Masz jakąś sprawę?
Pozwól na słówko.
Muszę z tobą porozmawiać.
Możemy porozmawiać tutaj.
Ximen, przewiń w dół.
Jasne.
Widzisz? O tutaj.
- Ten akapit jest do niczego. - Chodźmy na randkę.
Shancai, jesteś niesamowita.
Panienka Shancai wykonuje pierwszy ruch.
Pamiętasz moją przyjaciółkę, Xiaoyou?
To ta, z którą pracujesz, prawda?
Szczupła z dużymi oczami, niezwykle urocza.
Nie zapędzaj się.
Tylko ją komplementuję.
No dobrze, i co w związku z tym?
Chodźmy na podwójną randkę z Xiaoyou i jej chłopakiem.
W niedzielę o 11 przy parku tematycznym.
Możesz potraktować to jako randkę ze mną.
Wezmę twoje milczenie za zgodę.
Legendarna podwójna randka.
To takie retro.
Mam spotkać się z kimś, kogo nie znam?
Jak to jej nie znasz?
Xiaoyou to moja przyjaciółka. Chyba możesz pójść mi na rękę?
Mam iść ci na rękę? Niby dlaczego?
Podwójne randki może i są już niemodne,
ale Shancai po raz pierwszy wyszła z inicjatywą.
Si, ten jeden raz możesz odpuścić.
Nie zrobisz tego dla Shancai?
Co za rozczarowanie. Niepotrzebnie narobiłem sobie nadziei.
Przestań się krzywić.
To dopiero pierwszy dzień naszego miesiąca próbnego.
Nie możesz chociaż spróbować?
Nie chcę. Nie ma mowy.
Wiesz, jaki on jest.
Nie przejmuj się.
Shancai. Znasz go.
Gdybyś go tam zabrała, tylko by zepsuł atmosferę.
Jego strata.
Już nigdy go nigdzie nie zaproszę.
Tak trudno się dostosować?
Ty bezmózgi tępaku!
Dobranoc.
Przepraszam, Xiaoyou.
Daoming Si
poszedł na wesele do znajomych.
Jakich znajomych?
No tych, wiesz...
Nieważne.
Daoming Si poślizgnął się, kiedy wychodził z domu.
Nawet ja bym w to nie uwierzyła.
Shancai.
Przepraszam, uciekł nam pociąg.
Musieliśmy czekać na następny. To mój chłopak, Xiaoqi.
Cześć, jestem Zhang Ziqi. Ale mów mi Xiaoqi. Będzie mniej formalnie.
Miło mi, jestem Dong Shancai.
- Gdzie Daoming Si? - Raczej nie przyjdzie.
Jak to?
Sprawy rodzinne.
Naprawdę mi przykro.
Nic się nie stało.
Chodźmy na burgery.
Nie, idźcie sami.
Nie chcę wam przeszkadzać.
Straszne korki.
Daoming Si, w domu wszystko w porządku?
Tak.
Przedstawię was sobie.
To Daoming Si, chłopak Shancai.
Cześć.
Coś ty taki oficjalny?
Cyknijmy focię.
Powiedzcie: „Ser”.
No dobrze.
To chodźmy na burgery.
- Dobrze. - Idziemy.
Mówiłeś, że nie przyjdziesz.
Znaj moje dobre serce. Ale drugiego razu nie będzie.
Z czego się śmiejesz?
Śmieję się, bo kiedy przed chwilą wyciągałeś rękę,
wyglądałeś jak robot.
Nie komentuj.
Na co macie ochotę? Zamówcie, co chcecie.
Ja stawiam.
Nie krępujcie się.
Chcę to.
Żartujesz?
Ile ty masz lat, żeby zamawiać zestaw dla dzieci?
Zdaje się, że twój chłopak to wciąż mały chłopiec.
Zależy ci na zabawce?
Ja też to chcę.
Ja też. Ten Minionek jest słodki.
Wszyscy zamówmy to samo.
Zgoda.
I co myślisz?
Przystojny, prawda?
Tak.
Ale... Jak by to powiedzieć...
Jest inny, niż sobie wyobrażałam.
Ile masz wzrostu?
Jakieś 185 centymetrów.
Naprawdę?
Nieźle.
Mógłbyś być modelem.
Teraz już wiem, czemu nazywasz się Shaolin Si, jak ten klasztor.
Twoja mama miała nosa, co?
Jestem Daoming Si.
Nie przejmuj się nim.
On tylko tak żartuje.
Palisz?
Czemu mnie to nie dziwi? Wyglądasz na grzecznego chłopca.
W domu też jesteś taki grzeczny?
Cóż...
Dokąd teraz chcecie iść? Może park tematyczny?
Dobry pomysł. Możemy tam iść, jak zjemy.
Ten statek piracki jest niesamowity.
Wsiądźmy tam razem.
Daoming Si.
Jesteś taki wysoki.
Chyba się nie boisz, co?
Nie ma problemu.
Zaopiekuję się dziewczynami.
- Chodźmy. - Nie.
To ja się boję.
Idźcie bez nas.
My się w tym czasie przejdziemy.
Wygląda na to,
że dobrze się dogadują, prawda?
Dong Shancai.
To ma niby być ta cała podwójna randka?
Co to za koleś?
Czemu twoja koleżanka umawia się z takim bucem?
Co ty sobie myślałaś?
Zgoda. Jeśli ci się nie podoba, możesz już iść do domu.
Nie.
To znaczy...
Jeśli sobie pójdę, postawię cię w niezręcznej sytuacji.
Wydajesz się całkiem przystojny
dzisiaj.
Nie martw się.
Nie złoję mu skóry, mimo że doprowadza mnie do szału.
Naprawdę?
Chociaż korci mnie jak diabli, nic mu nie zrobię.
Chodźmy.
- Co to jest? - Znany dom strachów.
Będzie w Szanghaju tylko kilka dni.
Szkoda przepuścić taką okazję.
Dom strachów? Nie ma mowy.
Dlaczego?
Nie wygląda zachęcająco. Co w nim takiego wyjątkowego?
Naprawdę mi zależy.
Nie daj się prosić.
Nie potrafię ci odmówić.
WEJŚCIE
Ale ciemnica.
Nic nie widzę.
Zaczynam się bać.
Ale to ekscytujące!
Niby z której strony?
Mówiłem ci. To wszystko ściema.
Z czego się śmiejesz?
Przecież już ci mówiłem. To w ogóle nie jest straszne.
Trzymaj się mnie.
Nie ma czego się bać.
Chodźmy.
Przepraszam.
Napisy: Natalia Chycka